Zamknij
Recenzje

Recenzja książki "Public Relations w Teorii i w Praktyce" Wydawnictwa Uniwersytetu Wrocławskiego

Maria Matusiewicz, 0000-00-00 00:00:00

„Public Relations w teorii i praktyce” pod redakcją Beaty Ociepki, wydany przez Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, to podręcznik akademicki, będący zbiorem sześciu obszernych artykułów napisanych przez pracowników naukowych Uniwersytetu Wrocławskiego. We wstępie redaktorka publikacji przedstawia przegląd definicji i podejść do pojęcia Public Relations, prezentuje modele, schematy, kluczowe słowa, charakterystyczne zwroty. Teksty są z pogranicza teorii i praktyki public relations, a każdy z nich porusza inną sferę tej dziedziny.

Artykuł pierwszy „Wizerunek (image) polityka – teoria i praktyka” autorstwa Katarzyny Giereło, poświęcony jest wizerunkowi, a przede wszystkim kreowaniu wizerunku osób publicznych. Autorka powołuje się zarówno na przykłady polskie (np. sukces Aleksandra Kwaśniewskiego, jako przykład traktowania wizerunku jak produktu) jak i doświadczenia europejskie (kampania wyborcza Tony’ego Blair’a) i amerykańskie (kampania Bill’a Clinton’a). Mamy tu głównie do czynienia z kampaniami politycznymi i budowaniem wizerunku polityka. Próby zdefiniowania wizerunku autorka podpiera sformułowanymi przez M. Argyle’a kodami przekazywanymi przez człowieka. Tych 10 czynników jest fundamentami komunikacji niewerbalnej w stosunkach międzyludzkich.

Mechanizmy budowania wizerunku, jego typy i cechy przedstawia podpierając się badaniami R. Berglera, G. Maletzkego i M. Kunczika. Autorka wskazuje na wagę przeprowadzania badań opinii publicznych oraz wypracowania własnego stylu polityka. Rozdział ten obrazuje, że kiedy programy wyborcze różnych partii charakteryzują się podobnymi hasłami przedwyborczymi, następuje pewna personalizacja i niektóre z nich wystawiają na czoło lidera. Charyzmatyczna i medialna postać może zastąpić program partii i przyciągnąć uwagę wyborców i mediów. K. Giereło podając tu za przykład rywalizację o urząd prezydenta Nixon’a i Kennedy’ego, udowadnia, że należy stale utrzymywać dobre stosunki z dziennikarzami i przedstawicielami nośników medialnych. Na koniec 9 rad E. Pendray’a przyczyniających się do sukcesu w kształtowaniu wizerunku oraz elementy mogący przyczynić się do porażki.

Rozdział drugi „Public relations w sytuacjach kryzysowych” to tekst Marty Kiełdanowicz, poświęcony PR w kryzysie. Także w tym aspekcie działanie zapobiegawcze nie może mieć charakteru doraźnego, a to oznacza bardzo dobrą znajomość organizacji od wewnątrz i rozpoznanie miejsc podatnych na konflikt. Cechy charakterystyczne kryzysu, jego elementy i analiza czynników pomagają zrozumieć zjawisko, a tym samym poradzić sobie z nim. M. Kiełdanowicz radzi jak skutecznie zarządzać kryzysem przedstawiając kolejne jego etapy – od wykrywania sygnałów, przez przygotowania i działania prewencyjnego oraz powstrzymywanie skutków kryzysu, po jego normalizację. Autorka wbrew nowoczesnym podejściom do sytuacji kryzysowych zaleca sformułowanie planu postępowania. Także w tej sytuacji rozsądna i zaplanowana współpraca z mediami jest niezwykle ważna. Autorka stawia na dostęp do informacji i sposób jej przekazywania. M. Kiełdanowicz podkreśla wagę kodeksu etyki pracowników PR i zgodność działania z prawem. Wnioski jakie płyną z artykułu M. Kiełdanowicz wykazują, że polskie firmy jednak rzadko mają plany i metody działania, po które mogłyby sięgnąć w przypadku wystąpienia kryzysu. 

Rafał Sikora to autor tekstu trzeciego: „Public Relations jako forma komunikowania w gminie”, który skupia się na kształtowaniu relacji z lokalną społecznością. Autor wprowadza w tajniki komunikacji władz i mieszkańców, powołując się na wyniki niemieckich badań nad działalnością informacyjną i public relations miast. R. Sikora twierdzi nawet, że otwarte i szerokie informowanie lokalnej społeczności o działaniach władz powinno być jednym z głównych zadań samorządu lokalnego. Po wyjaśnieniu roli i wagi takiej komunikacji, autor wymienia instrumenty polityki informacyjnej oraz pisze o roli mediów w tej sferze. R. Sikora określa istotę działań public relations cytując słowa S. Black’a, lidera w dziedzinie praktycznego stosowania PR w Wielkiej Brytanii. I tak są to: „reputacja”, odzew społeczny”, „wiarygodność”, „zaufanie”, „harmonia” i „poszukiwanie wzajemnego zrozumienia” opartego na prawdziwej i pełnej informacji. Daje też przykłady praktycznych działań w ramach PR.

Na zakończenie prezentuje studium przypadku, będące przykładem wprowadzenia w życie idei promocji miasta Głogowa. Kompetencje jednostki odpowiedzialnej za rozpowszechnianie informacji i kontakty z mediami oraz problemy związane z wdrożeniem programu, to niektóre aspekty, które przybliża nam case. Wskazuje on także na cele promocji gospodarczej miasta, promocję turystyczną, współpracę zagraniczną i dialog ze społecznością lokalną - jakże ważne w czasach, kiedy „miasta i regiony stały się przestrzeniami marketingowymi”. 

 

Strona 1 z 2 1 2 »

Oceń artykuł:

Dotychczasowe komentarze
0
komentarzy
Dodaj komentarz jako pierwszy.
Twój komentarzAby skomentować ten artykuł musisz być członkiem społeczności Epr.pl. Zarejestruj się lub zaloguj się tutaj, a następnie wróć do tego artykułu.


Maria Matusiewicz

„Wejdź do gry” z Heinekenem i Jose Mourinho

Codzienne losowania, innowacyjne nagrody i inspirujący Jose Mourinho - 14 lutego, wraz ze startem fazy pucharowej ...

Wellman i Bujakiewicz jak Kalisz z Palikotem

Wellman i Bujakiewicz jak Kalisz z Palikotem

Właściciel marki Škoda Auto, Volkswagen Group Polska, prowadzi na swojej stronie internetowej kampanię „ŠKODA – Talk ...

Gest, który uczyni cię wiarygodnym

Położenie ręki na sercu może zwiększyć wiarygodność gestykulującego, a nawet wpłynąć na jego późniejsze zachowanie. Naukowcy ...